05-09-2026, 14:48
2 tane adayımız var. Dikeç Bülent Mert ve Efendioğlu Enes yarışacaklar. TSF'ye başkan seçimi bir yarışma mı? Evet, yarışma olmalıdır. Hayır, yarışma değildir. Asli mesleklerini internetten okudum. Dikeç Bülent Mert elektrik-elektronik mühendisi imiş ve işletme alanında yüksek lisans yapmış. Efendioğlu Enes hekim, yani tabip, yani doktor imiş. Efendioğlu Enes hem (halk tabiriyle) doktormuş ve hem de (akademik tabirle) doktormuş. Efendioğlu Enes'in unvanı "dr" imiş. Dikeç Bülent Mert'in unvanı yokmuş.
Bildiğiniz gibi; dr, doç, yar doç, prof sözcükleri birer unvandır. Çok merak etmekteyim. Bu unvanlara sahip olanlar unvanlarını niçin açık seçik yazmazlar da kısaltılmışını yazarlar özgeçmişlerinde? Mesela; profesör demek yerine niçin prof derler, pof der gibi? Açıkça yazmaları doğru olandır. Acaba unvanından utanan var mıdır? Bu absürt sorumu hemen cevaplayayım:Hiç sanmam. Ama ben bazıları adına utanıyorum. Neyse, bu kadar gevezelik yeter. Devam edeyim.
Adaylar asli mesleklerinin yanı sıra başka kulvarlarda da koşmaktadırlar ve koşmak istemektedirler. Bu acayip bir şey mi, olmamalı mı? Günümüzde hemen herkes asli mesleğinin yanı sıra başka alanlarda da mesai harcamakta, çaba göstermekte ve belki de başka alanlarda asli mesleğine kıyasla daha fazla başarılı olmaktadır. Kişinin zihin kapasitesi, zekâsı, aklı, çalışma gücü elverdiğince başka alanlarla ilgilenmesinin ve bu alanlarda başarılı olmasının sınırı yoktur. Mesela; liseyi bitiren bir kişi, üniversite mezunu olmasa bile, kendisini yetiştirirse ekonomist bile olur ve koca koca şirketlere danışman olabilir. İlkokul, orta öğretim ve üniversite mezunları (asli mesleği ne olursa olsun) milletin vekili olup yönetici saflarına katılmaktadır. Sosyoloji ve psikolojiye meraklı bir mühendis asli mesleğinin yanı sıra toplumu yönlendirici değerli sosyal çalışmalar yapabilmektedir. Bir hekim asli mesleğinin yanı sıra toplumun daha iyiye yönelmesi için değerli sosyal çalışmalar yapabilmektedir. Adayların da asli mesleklerinin yanı sıra başka alanlarda faaliyet göstermek istemeleri günümüz şartlarına uygun, gayet doğal, güncel bir durumdur. İstemek ve bu istek doğrultusunda çaba göstermek güzeldir. Liyakatli olanı seçmek, seçebilmek daha güzeldir.
Mahalle muhtarı seçerken benim işim çok kolay. Adayları tanırım. Neler yaptıklarını ve neler yapabileceklerini bilirim. Eksikliklerini, fazlalıklarını bilirim. Kendileriyle çokça konuşmuşumdur. Huylarını, sularını bilirim. Ve kolayca birini seçerim. Belediye başkanını da seçmekte zorlanmam. Bazı bilgi eksikliklerimi gidererek adaylar arasından birisini gönül rahatlığıyla seçerim. Yukarı kademelere çıktıkça bilgim azalır, bilgiye ulaşma yollarım da azalır. Bu durumda güvendiğim yerlerden bilgi almaya çalışırım. Güvendiğim yerler nereleridir? Daha önceleri bilgi alışverişi, gönül duygusu alışverişi yaptığım kişiler, kurumlar, medyalar bilgi kaynaklarım olabilir. Seçtiklerimde yanıldıklarım olabilir mi? Olabilir, olmuştur. Sonuç ne olur? Yanılmamışsam; huzurum, refahım, mutluluğum devam eder. Yanılmışsam; önceki cümlede saydıklarımın hepsi geriye de gidebilir, aynen devam da edebilir. Çünkü ben her şeye vakıf olan, her şeyi bilen bir özelliğe sahip değilim. Benden daha iyi bilenler mutlaka vardır.
Bu noktada, önceki seçimlerimde hür irademi kullanmak benim özgürlüğümdür. Seçimim doğruysa; önceden edindiğim tecrübemi uygulamaya devam ederim. Seçimim yanlışsa; yeni tecrübemi zihnimde sindirmeye ve kabullenmeye yönelirim. "Hür iradem" benim vazgeçilmezimdir. İyi, doğru, güzel sandığım şeyleri seçme özgürlüğüm insanlığımın vazgeçilmez şartıdır. Başkasının piyonu, maşası olmadan kendim, kendi gücümle seçerim. Kendi gücüm nedir? Zihni kapasitem, zekâm, aklım, bilgiye ulaşma yollarım, ulaştığım bilginin doğruluğunu teyit etme metotlarım, vd. benim gücümdür. Kendi gücümü kullanmak insan olmamın, insanca yaşamamın gereğidir.
Bildiğiniz gibi; dr, doç, yar doç, prof sözcükleri birer unvandır. Çok merak etmekteyim. Bu unvanlara sahip olanlar unvanlarını niçin açık seçik yazmazlar da kısaltılmışını yazarlar özgeçmişlerinde? Mesela; profesör demek yerine niçin prof derler, pof der gibi? Açıkça yazmaları doğru olandır. Acaba unvanından utanan var mıdır? Bu absürt sorumu hemen cevaplayayım:Hiç sanmam. Ama ben bazıları adına utanıyorum. Neyse, bu kadar gevezelik yeter. Devam edeyim.
Adaylar asli mesleklerinin yanı sıra başka kulvarlarda da koşmaktadırlar ve koşmak istemektedirler. Bu acayip bir şey mi, olmamalı mı? Günümüzde hemen herkes asli mesleğinin yanı sıra başka alanlarda da mesai harcamakta, çaba göstermekte ve belki de başka alanlarda asli mesleğine kıyasla daha fazla başarılı olmaktadır. Kişinin zihin kapasitesi, zekâsı, aklı, çalışma gücü elverdiğince başka alanlarla ilgilenmesinin ve bu alanlarda başarılı olmasının sınırı yoktur. Mesela; liseyi bitiren bir kişi, üniversite mezunu olmasa bile, kendisini yetiştirirse ekonomist bile olur ve koca koca şirketlere danışman olabilir. İlkokul, orta öğretim ve üniversite mezunları (asli mesleği ne olursa olsun) milletin vekili olup yönetici saflarına katılmaktadır. Sosyoloji ve psikolojiye meraklı bir mühendis asli mesleğinin yanı sıra toplumu yönlendirici değerli sosyal çalışmalar yapabilmektedir. Bir hekim asli mesleğinin yanı sıra toplumun daha iyiye yönelmesi için değerli sosyal çalışmalar yapabilmektedir. Adayların da asli mesleklerinin yanı sıra başka alanlarda faaliyet göstermek istemeleri günümüz şartlarına uygun, gayet doğal, güncel bir durumdur. İstemek ve bu istek doğrultusunda çaba göstermek güzeldir. Liyakatli olanı seçmek, seçebilmek daha güzeldir.
Mahalle muhtarı seçerken benim işim çok kolay. Adayları tanırım. Neler yaptıklarını ve neler yapabileceklerini bilirim. Eksikliklerini, fazlalıklarını bilirim. Kendileriyle çokça konuşmuşumdur. Huylarını, sularını bilirim. Ve kolayca birini seçerim. Belediye başkanını da seçmekte zorlanmam. Bazı bilgi eksikliklerimi gidererek adaylar arasından birisini gönül rahatlığıyla seçerim. Yukarı kademelere çıktıkça bilgim azalır, bilgiye ulaşma yollarım da azalır. Bu durumda güvendiğim yerlerden bilgi almaya çalışırım. Güvendiğim yerler nereleridir? Daha önceleri bilgi alışverişi, gönül duygusu alışverişi yaptığım kişiler, kurumlar, medyalar bilgi kaynaklarım olabilir. Seçtiklerimde yanıldıklarım olabilir mi? Olabilir, olmuştur. Sonuç ne olur? Yanılmamışsam; huzurum, refahım, mutluluğum devam eder. Yanılmışsam; önceki cümlede saydıklarımın hepsi geriye de gidebilir, aynen devam da edebilir. Çünkü ben her şeye vakıf olan, her şeyi bilen bir özelliğe sahip değilim. Benden daha iyi bilenler mutlaka vardır.
Bu noktada, önceki seçimlerimde hür irademi kullanmak benim özgürlüğümdür. Seçimim doğruysa; önceden edindiğim tecrübemi uygulamaya devam ederim. Seçimim yanlışsa; yeni tecrübemi zihnimde sindirmeye ve kabullenmeye yönelirim. "Hür iradem" benim vazgeçilmezimdir. İyi, doğru, güzel sandığım şeyleri seçme özgürlüğüm insanlığımın vazgeçilmez şartıdır. Başkasının piyonu, maşası olmadan kendim, kendi gücümle seçerim. Kendi gücüm nedir? Zihni kapasitem, zekâm, aklım, bilgiye ulaşma yollarım, ulaştığım bilginin doğruluğunu teyit etme metotlarım, vd. benim gücümdür. Kendi gücümü kullanmak insan olmamın, insanca yaşamamın gereğidir.